Witbier wordt - om even kort door de bocht te gaan – voor ongeveer de helft gebrouwen met tarwemout. In Duitsland houden ze het daarbij, maar in ons land is het verder de gewoonte om frisse bleeksmakende koriander en sinaasappelschillen toe te voegen. De benaming ‘Wit’ zou zowel kunnen teruggaan op het Duitse of Engelse woord voor tarwe (weisse, wheat) als op de typische witte dikke schuimkraag en de melkachtige bleekheid van een ongefilterd witbiertje. Bierman is graag bereid om bij een andere gelegenheid verder uit te weiden over de edele witbieren. Voor het moment zal het wel volstaan om een traditioneel en welverdiend eerbetoon te geven aan de witte van Hoegaarden en verder de anderen eervol te vermelden: Blanche de Bruxelles, Blanche de Namur, Blanche des Honelles, Blanche des neiges, Blanche des saisis, Brugs Tarwebier, Celis White, Dentergems Witbier, Floris Garden, Floreffe Witbier, Floris Witbier, Grisette Witbier, Haacht Witbier, Leeuwse Witte, Limburgse Witte, Mater Wit, St. Bernardus Witbier, Steendonk, Super-Fagnes La Blanche, Titje, Troublette, Vedett Extra White, Watou’s Wit, Wittekerke., Wieckse Witte, Ezel Wit, … Enfin – er zullen er nog wel een paar aan mijn aandacht ontsnapt zijn. Witbier heeft altijd de reputatie gehad om een iets edeler bier in het glas te zijn dan de andere gangbare biersoorten. Na de bierwinter van de jaren 50, waarbij zowat iedere brouwerij failliet ging of fusioneerde, staat deze biersoort alvast weer helemaal terug aan de top van ons nationaal bierpatrimonium.
De Hoegaarden Grand Cru is de hooggegiste versie van de gewone Hoegaarden. Hoewel dit bier niet over de krachtige smaken van een goedgebrouwen trappist beschikt, proef je in dit erg mooie bier vooral de harmonie van exotische koriander en sinaas met stevige alcohol en wat hop. Een Hoegaarden Grand Cru is een Kofschip van zuiderse kruiden en woeste stormen in het glas. Wie dit bier op café bestelt, voelt het terras lichtjes schommelen onder zijn voeten, hoort de meeuwen krijsen en het wand zachtjes kraken in de zilte zeebries… een zeebries die vanaf vier Grand Cru’s vlotjes overgaat in een stevige orkaan.
Het siert Bush-Anheuser-Inbev-in-wording dat ze voorlopig nog niet de bodem uit de Hoegaarden Grand Cru hebben geslagen. Het andere meesterwerkje van Pierre Celis dat na de brand in brouwerij de Kluis in 1985 bij hen terecht kwam, de Julius, werd in 2005 afgevoerd en leeft enkel verder in Biermans zalige herinneringen. Ook de kleine broertjes van de Grand Cru: de Speciale van Hoegaarden en de amberen Hoegaarden DAS zijn op zich verdienstelijke bieren. Bierman herinnert zich nog een afgelaste les Filosofie uit zijn jeugdjaren waarbij hij hardnekkig en wanhopig dorstend naar kennis alsnog de aula betrad om achteraan post te vatten om met kompanen ‘DAS problem’ te besprken bij het nuttigen van enige flesjes Hoegaarden DAS. Das problem, … het prototype van de filosofische vraag, voorlopig nog maar 36 miljoen hits op google. Ik denk overigens dat we er toen ook niet uitgekomen zijn (uit de aula wel natuurlijk).
Voor de volledigheid vermeldt bierman nog even dat de geplande verhuis twee jaar geleden van Hoegaarden naar Jupille niet is doorgegaan door productieproblemen. Daarnaast is er ook nog de Verboden Vrucht – ook weer een meesterwerk van Rubens en Celis – maar dat bier vormt dan weer een bierman apart.
Urthel
Bierman: Urthel
Wie zoals bierman op café, in de winkel of thuis steeds gaat voor nieuwe, onbekende biersmaken en biermerken die raast onvermijdelijk in sneltreinvaart door de middelmaat. De dictatuur van de middelmaat dwingt nu eenmaal de meerderheid tot het gemiddelde en verlaagt de ondergrens van brol en zever. Zeldzaam zijn de smaken en geuren die boven alles uittornen en een ontdekkingstocht de moeite waard maken. Zo hééft Bierman plichtsgetrouw de platte Braziliaanse Brahma geprobeerd die Inbev bij de overname door de Brazilianen in 2005 de Europese consumenten door de strot trachtte de duwen. Zouden de markteningjongens van onze voorheen Belgische brouwer nu ook Budweiser in België trachten te lanceren, zo vraagt Bierman zich af? Ik sta open voor alles en wil Bud gerust exact één keer proberen, maar ik hoop echt dat niemand denkt dat ze de markt hier gaan kunnen verschralen met Amerikaanse blikpils. Nu ja, de dag dat dit gebeurt is mijn volgende column al geschreven. Dat wordt lachen.
Maar Bierman staat dus echt open voor alles. Bierman hééft Karlsquelle uit de Aldi geprobeerd om dus ook de eerder vernoemde ondergrens van het bier verkend te hebben (wie doet mij na). Bierman hééft zelfs Corsendonck uit de Aldi gedronken en goedbevonden toen dit bier nog geen gerenommeerd merk was. Bierman heeft zelfs Palm Green en ongefilterde Duvel gedronken en ook Kriek Max, blonde Koninck, Jupiler Blue en Leffe 9 geprobeerd kort nadat deze bieren het levenslicht zagen. De middelmaat weet u wel… de middelmaat.
Maar ergens in 2006 kocht bierman op ontdekkingstocht een paar flesjes Urthel Samaranth 12 in de GB van Sint-Denijs. De Goden en kabouters moeten bierman die dag goedgezind zijn geweest, want na het inschenken van mijn eerste Urthel die avond – een stevige kelk vol met dikke romige schuimkraag – prikkelde de veelbelovende geur van gedroogd fruit en alcohol mijn neusgaten en de eerste slok van dit bijna zwarte bier kwam dicht in de buurt van wat een perfect geschonken Westvleteren te bieden heeft. Urthel maakte met één slok heel wat jaren middelmaat goed. Voor wie van donkere bieren houdt is de Urthel Samaranth 12 een godsgeschenk waarover op de site te lezen staat: het is een bier om in alle rust van te genieten tijdens de lange avonden wanneer de donkere hemel zich vervult met kille Guursels en koude Triest. … het is een echt authentiek degustatiebier naar aloude Vlaamse brouwtraditie. De Urthel 12 is inderdaad een van de best gebrouwen Barley Wine’s die Bierman al in het glas heeft gehad. Michael Jackson zaliger koos in de laatste editie van zijn boek dan weer voor de tripel: Urthel Hibernus Quentum 9 en op de afgelopen wereldkampioenschappen in San Diego haalde Urthel een medaille met hun dubbel: de Parlus Magnificum 7,5. De doorgehopte versie van dit bier kreeg de naam Urthel Hop-It.
Bier moet niet alleen lekker zijn, maar ook spannend en grappig zeggen de makers van Urthel. De kabouters (Erthels) op de flesjes en de bijhorende grappige verhaaltjes nodigen alvast om uit letterlijk met volle teugen van het leven te genieten. De mooie en lekkere bieren van Urthel zijn alvast in alle opzichten een aanwinst voor ons bierlandje en daarmee is mijn keel weeral droog geworden. Schol !
Meer info: http://www.urthel.com/
Bierman blogt op http://www.gertvanlangendonck.blogspot.com/
Uw bierman,
Gert Van Langendonck
Pastorale Dienst UA, Prinsstraat 32 (zomaar een dak)
Elke middag permanentie bij de volautomatische expressomachine
Welkom !
Wie zoals bierman op café, in de winkel of thuis steeds gaat voor nieuwe, onbekende biersmaken en biermerken die raast onvermijdelijk in sneltreinvaart door de middelmaat. De dictatuur van de middelmaat dwingt nu eenmaal de meerderheid tot het gemiddelde en verlaagt de ondergrens van brol en zever. Zeldzaam zijn de smaken en geuren die boven alles uittornen en een ontdekkingstocht de moeite waard maken. Zo hééft Bierman plichtsgetrouw de platte Braziliaanse Brahma geprobeerd die Inbev bij de overname door de Brazilianen in 2005 de Europese consumenten door de strot trachtte de duwen. Zouden de markteningjongens van onze voorheen Belgische brouwer nu ook Budweiser in België trachten te lanceren, zo vraagt Bierman zich af? Ik sta open voor alles en wil Bud gerust exact één keer proberen, maar ik hoop echt dat niemand denkt dat ze de markt hier gaan kunnen verschralen met Amerikaanse blikpils. Nu ja, de dag dat dit gebeurt is mijn volgende column al geschreven. Dat wordt lachen.
Maar Bierman staat dus echt open voor alles. Bierman hééft Karlsquelle uit de Aldi geprobeerd om dus ook de eerder vernoemde ondergrens van het bier verkend te hebben (wie doet mij na). Bierman hééft zelfs Corsendonck uit de Aldi gedronken en goedbevonden toen dit bier nog geen gerenommeerd merk was. Bierman heeft zelfs Palm Green en ongefilterde Duvel gedronken en ook Kriek Max, blonde Koninck, Jupiler Blue en Leffe 9 geprobeerd kort nadat deze bieren het levenslicht zagen. De middelmaat weet u wel… de middelmaat.
Maar ergens in 2006 kocht bierman op ontdekkingstocht een paar flesjes Urthel Samaranth 12 in de GB van Sint-Denijs. De Goden en kabouters moeten bierman die dag goedgezind zijn geweest, want na het inschenken van mijn eerste Urthel die avond – een stevige kelk vol met dikke romige schuimkraag – prikkelde de veelbelovende geur van gedroogd fruit en alcohol mijn neusgaten en de eerste slok van dit bijna zwarte bier kwam dicht in de buurt van wat een perfect geschonken Westvleteren te bieden heeft. Urthel maakte met één slok heel wat jaren middelmaat goed. Voor wie van donkere bieren houdt is de Urthel Samaranth 12 een godsgeschenk waarover op de site te lezen staat: het is een bier om in alle rust van te genieten tijdens de lange avonden wanneer de donkere hemel zich vervult met kille Guursels en koude Triest. … het is een echt authentiek degustatiebier naar aloude Vlaamse brouwtraditie. De Urthel 12 is inderdaad een van de best gebrouwen Barley Wine’s die Bierman al in het glas heeft gehad. Michael Jackson zaliger koos in de laatste editie van zijn boek dan weer voor de tripel: Urthel Hibernus Quentum 9 en op de afgelopen wereldkampioenschappen in San Diego haalde Urthel een medaille met hun dubbel: de Parlus Magnificum 7,5. De doorgehopte versie van dit bier kreeg de naam Urthel Hop-It.
Bier moet niet alleen lekker zijn, maar ook spannend en grappig zeggen de makers van Urthel. De kabouters (Erthels) op de flesjes en de bijhorende grappige verhaaltjes nodigen alvast om uit letterlijk met volle teugen van het leven te genieten. De mooie en lekkere bieren van Urthel zijn alvast in alle opzichten een aanwinst voor ons bierlandje en daarmee is mijn keel weeral droog geworden. Schol !
Meer info: http://www.urthel.com/
Bierman blogt op http://www.gertvanlangendonck.blogspot.com/
Uw bierman,
Gert Van Langendonck
Pastorale Dienst UA, Prinsstraat 32 (zomaar een dak)
Elke middag permanentie bij de volautomatische expressomachine
Welkom !
Duvel op oorlogspad
Beste vrienden van het bierwezen, na vier maanden pikt bierman de draad weer op met de wekelijkse biercolumn in het postje. Jef Van Den Steen schrijft in het laatste bierpassiemagazine dat schrijven over bier – en vooral erover lezen natuurlijk – onontbeerlijk is voor de gemiddelde bierliefhebber. Wie is bierman dan om de auteur van geniale bierboeken over trappist, abdijbier en oude gueuze tegen te spreken. De gemiddelde Belg weet meer over het toch wel eerder beperkte en eenvoudige smakenpalet van wijn dan over het geniale en nobele ambacht van een goedgebrouwen tripel. Vandaar dat bierman zich bij het begin van het academiejaar volmondig bij Jef’s oproep aansluit: lees meer over bier, wees trots op ons bier, geniet van het beste dat er bestaat en dat je in dit land gewoon van het schap van de supermarkt kan nemen of zelfs bestellen in een café. Weet dat dit niet evident is en dat buitenlanders ons hierom benijden. Verwar nooit bier met pils en drink met mate(n).
Voila, de kop is eraf zegt bierman, rest mij nog u de brouwperikelen tijdens de afgelopen vakantie van onze nationale trots ’t Moortgat even te resumeren. Kwestie van op de hoogte te zijn. Na de wereld veroverd te hebben met Duvel en het erg lekkere maar weinig verkopende Passendaele te hebben afgevoerd is deze Breendonkse brouwerij afgestapt van het vasthouden aan één product. Moortgat probeert voet aan de grond te krijgen in elk segment van de speciaalbieren. De overname van La Chouffe zonder ook maar iets in het productieproces van deze bieren te veranderen toont dat de brouwerij vooral op zoek gaat naar topbieren die ze zonder kwaliteitsverlies willen bewaren. Net voor de vakantie raakte de overname rond van Liefmans. Waardoor het beste Oost-Vlaamse oud-bruin en de geniale Liefmans kriek (op basis van oud bruin en niet het traditionele geuze, met énkel volle krieken, geen siroop) in de portefeuille kwamen.
Liefmans had Straffe Hendik overgenomen, maar de brouwers van Duvel hadden bij hun overname natuurlijk geen blond bier van hoge gisting meer nodig, dus is dit merk terug naar brouwerij De Halve Maan in het centrum van Brugge gegaan. Hoewel dit waarschijnlijk niet gratis gebeurde, siert het toch ’t Moortgat dat ze dit oerdegelijke bier niet verloren laten gaan. Overigens staat er nu in het centrum van Brugge een brouwerij met een compleet gamma aan kwaliteitsbieren (ook de Brugse Zot), waarvan de capaciteit met de komst van twee nieuwe cylindroconische tanks weldra zal verdubbelen. Waarover later meer…
Duvel groeit dus net als Palm Breweries enkele jaren geleden uit tot een nationale biergroep met een brede waaier van sterke bieren, eerder dan vast te houden aan één sterk merk. Nationaal betekent overigens nog altijd dat de band met ons land behouden blijft, waar dit bij multinationals die (om maar iets te noemen) de beide Amerika’s willen veroveren soms nogal onduidelijk is.
Bovendien haalde ’t Moortgat een paar jaar geleden een oud biermerk van onder het stof en lanceerde het met gigantisch succes. De Vedett was herboren. In het zog van dit succes stopte de brouwerij zopas de samenwerking met Palm Breweries voor de productie van Steendonk witbier. (Palm is inderdaad de groep die dezelfde strategie als Moortgat hanteert en dus ook nog zonder witbier zat) en lanceerde de … Vedett Extra White. Net als de gewone Vedett wordt dit een oerdegelijke witte doordrinkversie zonder veel uitschieters in de smaak, maar eerlijk gebrouwen, met een dikke schuimkraag en superdorstlessend. Wat wil een mens nog meer. Volledigheidshalve moet bierman nog even vermelden dat Palm vanaf nu Steenbrugge witbier maakt.
Voila, het jaar is nog niet begonnen en Bierman weet weer niet wat eerst te schijven. Maar met deze informatie over ’t Moortgat kan je bij vrienden op café al ver komen. In de veronderstelling natuurlijk dat ze zelf bierman niet lezen.
Voila, de kop is eraf zegt bierman, rest mij nog u de brouwperikelen tijdens de afgelopen vakantie van onze nationale trots ’t Moortgat even te resumeren. Kwestie van op de hoogte te zijn. Na de wereld veroverd te hebben met Duvel en het erg lekkere maar weinig verkopende Passendaele te hebben afgevoerd is deze Breendonkse brouwerij afgestapt van het vasthouden aan één product. Moortgat probeert voet aan de grond te krijgen in elk segment van de speciaalbieren. De overname van La Chouffe zonder ook maar iets in het productieproces van deze bieren te veranderen toont dat de brouwerij vooral op zoek gaat naar topbieren die ze zonder kwaliteitsverlies willen bewaren. Net voor de vakantie raakte de overname rond van Liefmans. Waardoor het beste Oost-Vlaamse oud-bruin en de geniale Liefmans kriek (op basis van oud bruin en niet het traditionele geuze, met énkel volle krieken, geen siroop) in de portefeuille kwamen.
Liefmans had Straffe Hendik overgenomen, maar de brouwers van Duvel hadden bij hun overname natuurlijk geen blond bier van hoge gisting meer nodig, dus is dit merk terug naar brouwerij De Halve Maan in het centrum van Brugge gegaan. Hoewel dit waarschijnlijk niet gratis gebeurde, siert het toch ’t Moortgat dat ze dit oerdegelijke bier niet verloren laten gaan. Overigens staat er nu in het centrum van Brugge een brouwerij met een compleet gamma aan kwaliteitsbieren (ook de Brugse Zot), waarvan de capaciteit met de komst van twee nieuwe cylindroconische tanks weldra zal verdubbelen. Waarover later meer…
Duvel groeit dus net als Palm Breweries enkele jaren geleden uit tot een nationale biergroep met een brede waaier van sterke bieren, eerder dan vast te houden aan één sterk merk. Nationaal betekent overigens nog altijd dat de band met ons land behouden blijft, waar dit bij multinationals die (om maar iets te noemen) de beide Amerika’s willen veroveren soms nogal onduidelijk is.
Bovendien haalde ’t Moortgat een paar jaar geleden een oud biermerk van onder het stof en lanceerde het met gigantisch succes. De Vedett was herboren. In het zog van dit succes stopte de brouwerij zopas de samenwerking met Palm Breweries voor de productie van Steendonk witbier. (Palm is inderdaad de groep die dezelfde strategie als Moortgat hanteert en dus ook nog zonder witbier zat) en lanceerde de … Vedett Extra White. Net als de gewone Vedett wordt dit een oerdegelijke witte doordrinkversie zonder veel uitschieters in de smaak, maar eerlijk gebrouwen, met een dikke schuimkraag en superdorstlessend. Wat wil een mens nog meer. Volledigheidshalve moet bierman nog even vermelden dat Palm vanaf nu Steenbrugge witbier maakt.
Voila, het jaar is nog niet begonnen en Bierman weet weer niet wat eerst te schijven. Maar met deze informatie over ’t Moortgat kan je bij vrienden op café al ver komen. In de veronderstelling natuurlijk dat ze zelf bierman niet lezen.
Abonneren op:
Posts (Atom)