Bierman: Wereldkampioen
Op de afgelopen World Beer Cup in California kaapten onze Belgische brouwers een paar mooie prijzen weg. Zonder echt stijl achterover te slaan kan bierman melden dat dit ook dit jaar niet gebeurde in de American / Bohemian / German / English of Irish -Style bieren. Onze brouwers scoren gewoon oerdegelijk jaar na jaar bij de Belgian-Style biertjes op het wereldkampioenschap. Met dank aan Pierre Celis en zijn Hoegaerden (Category 41: Goud voor ons lokaal witbier én Zilver met het Amerikaanse filiaal). Verder opmerkelijke prijzen voor Brugse Zot en de amberen Special van de Ryck. In de Category 44: Belgian-Style Sour Ale (de Gueuzes zeg maar) valt op dat Oud Beersel helemaal terug is na het faillissement van enkele jaren geleden, maar eigenlijk nog meer door een wel erg vreemde bronzen medaille voor een brouwerij uit Pennsylvania. Er bestaan blijkbaar ook nog biermirakels. De Westmalle Trippel, de eerste en enige Trippel ooit krijgt Brons bij de trippels… maar Affligem scoort hier weer naar traditie erg goed met de gouden medaille.Verder nog twee mooie en terechte medailles voor Malheur bij de sterke bieren.
http://www.beertown.org/events/wbc/winners_list/winners_2008.html
Enfin, niks nieuws dus onder de zon op dit ieder jaar groeiende wereldkampioenschap van blind geproefde bieren van over heel de wereld. Het was overigens even zoeken, maar blijkbaar deden maar 27 Belgische brouwerijen (van de 70-100 nog actieve brouwers in ons landje) mee aan dit kampioenschap. Het lijkt erop dat dit soort dure prijskampen vooral interessant zijn voor kleine brouwers en nieuwe producten. Voor de gevestigde waarden valt hier niet altijd veel eer te behalen. Anders valt voor bierman moeilijk de afwezigheid van pakweg Rodenbach en Duvel in het lijstje te verklaren.
In Category 46: Belgian-Style Dubbel, kon bierman overigens een biertje vinden dat hem erg nauw aan het hart ligt: De Urthel Parlus Magnificum van De Leyerth in Ruiselede. De superoriginele Urthelbieren zijn ideale biertjes om het academiejaar mee af te sluiten en de blok te beginnen. Daarover later dus veel meer…
Uw bierman
Klimaatverandering
Bierman vernam deze week het wat verontrustende nieuws dat bier meer en meer te lijden zal hebben van de veranderingen in het klimaat (zie ook de RSS-feeds van Beernews: www.topix.com/drink/beer). Op zich eigenlijk niet opmerkelijk aangezien er waarschijnlijk geen bacterie op deze planeet is die hier niet door beïnvloed zal worden. De erg kwetsbare wijnproductie kijkt al langer met stijgende ongerustheid naar het veranderende klimaat. Voor een goede wijndruif moeten het suikergehalte, zuurtegraad en secundaire smaken optimaal zijn. De temperatuur van de rijping net voor de oogst is hierbij van doorslaggevend belang, waarbij opwarming net zal zorgen voor te vroege rijping. Klinkt niet zo erg, maar de kans bestaat dat Bordeaux en Champagne voor het einde van deze eeuw geen topwijnen meer zullen zijn. Het lijkt er zelfs op dat Vlaanderen een mooi wijnland zou kunnen worden op het moment dat de traditionele wijngrens naar het noorden opschuift.
De oude Germaanse biergordel loopt horizontaal doorheen Europa (Engeland, België en Nederland, Duitsland, Polen). Zuidelijker is er de Romaanse wijngordel met traditionele landen als Portugal, Spanje Frankrijk, Italië en Griekenland). In het Noorden, de Scandinavische landen, Schotland, maar ook de Alpen en het wat extremere Rusland is er meer sprake van een spiritusgordel met voorkeuren voor Wiskey, Jenever, Vodka, Schnaps en andere stooksels. Het spreekt voor zich dat klimaatverandering ook een verschuiving zal betekenen in deze oude drankgordels.
Daarnaast wordt momenteel meer en meer land ingenomen door biobrandstoffen, wat de prijs van het graan sterk doet toenemen. Naarmate de klimaatproblemen toenemen, zullen overigens ook misoogsten door extreme weersomstandigheden meer en meer voorkomen. Onze Belgische brouwers hebben dan nog het voordeel dat ze granen kunnen vervangen door suikers of rijst. Onze Duitse buren hangen met hun Reinheitsgebot nog meer af van een geslaagde Gerstoogst. Vooral Duitse brouwer lijken daarbij voor een dilemma komen te staan: hogere prijzen doorrekenen aan de consument of een lagere kwaliteit van gerst gebruiken met het gevaar dat ook de smaak van hun bier achteruitgaat.
Het blijft natuurlijk een enorm luxeprobleem. Bier was eeuwenlang de enige veilige drank van de grote massa. Alcohol en later hop in het bier zorgden voor een ontsmettend effect op dichtbevolkte plaatsen waar hygiëne onbestaande was en oppervlaktewater vaak verontreinigd. Bovendien was het de ideale manier om op het einde van de winter graanoverschotten weg te werken. Vandaag is bier eigenlijk meer en meer een arbeids- en grondstoffenintensief luxeproduct aan het worden en zal de wereldeconomie zich de vraag beginnen stellen of we ons dit eigenlijk nog kunnen veroorloven. Anderzijds zal ook de verontwaardiging bij consumenten toenemen als hun democratische glazen boterham niet enkel een luxeproduct zal worden maar onvermijdelijk ook een eliteproduct. Maar voorlopig kan bierman enkel zeggen: geniet rustig en met mate van de smaak van elk bier. Alleen zo komt bier echt tot zijn recht.
Uw bierman
De oude Germaanse biergordel loopt horizontaal doorheen Europa (Engeland, België en Nederland, Duitsland, Polen). Zuidelijker is er de Romaanse wijngordel met traditionele landen als Portugal, Spanje Frankrijk, Italië en Griekenland). In het Noorden, de Scandinavische landen, Schotland, maar ook de Alpen en het wat extremere Rusland is er meer sprake van een spiritusgordel met voorkeuren voor Wiskey, Jenever, Vodka, Schnaps en andere stooksels. Het spreekt voor zich dat klimaatverandering ook een verschuiving zal betekenen in deze oude drankgordels.
Daarnaast wordt momenteel meer en meer land ingenomen door biobrandstoffen, wat de prijs van het graan sterk doet toenemen. Naarmate de klimaatproblemen toenemen, zullen overigens ook misoogsten door extreme weersomstandigheden meer en meer voorkomen. Onze Belgische brouwers hebben dan nog het voordeel dat ze granen kunnen vervangen door suikers of rijst. Onze Duitse buren hangen met hun Reinheitsgebot nog meer af van een geslaagde Gerstoogst. Vooral Duitse brouwer lijken daarbij voor een dilemma komen te staan: hogere prijzen doorrekenen aan de consument of een lagere kwaliteit van gerst gebruiken met het gevaar dat ook de smaak van hun bier achteruitgaat.
Het blijft natuurlijk een enorm luxeprobleem. Bier was eeuwenlang de enige veilige drank van de grote massa. Alcohol en later hop in het bier zorgden voor een ontsmettend effect op dichtbevolkte plaatsen waar hygiëne onbestaande was en oppervlaktewater vaak verontreinigd. Bovendien was het de ideale manier om op het einde van de winter graanoverschotten weg te werken. Vandaag is bier eigenlijk meer en meer een arbeids- en grondstoffenintensief luxeproduct aan het worden en zal de wereldeconomie zich de vraag beginnen stellen of we ons dit eigenlijk nog kunnen veroorloven. Anderzijds zal ook de verontwaardiging bij consumenten toenemen als hun democratische glazen boterham niet enkel een luxeproduct zal worden maar onvermijdelijk ook een eliteproduct. Maar voorlopig kan bierman enkel zeggen: geniet rustig en met mate van de smaak van elk bier. Alleen zo komt bier echt tot zijn recht.
Uw bierman
Brasserie d' Ecaussines
Wat doet en mens met tijd te veel en de goesting om te brouwen? Bierman kent alvast het verhaal van die West-Vlaming die in het Waalse gehuchtje Ecaussines een brouwhoeventje koopt en zijn eigen hectoliters begint af te vullen. Op zich niets opmerkelijks maar deze hobbybrouwer slaagt er vervolgens in om de grote droom van bierman te verwezenlijken: hij bouwt een schuur in zijn hof en zet die vol Cylindroconische gistkuipen. De ogen van bierman rollen spontaan uit zijn hoofd bij het zien van deze indrukwekkende welgevormde muur van roestvrij staal waaruit de hectoliters bier rijkelijk kunnen vloeien. Wie dit in zijn tuin heeft staan is een gelukkig man (en moet meteen nooit meer zijn gras afrijden).
De bieren van Brasserie d’Ecaussines zelf zijn een nieuwe interpretatie van en variaties op het locale dorpsbier ‘Ultra’: de Ultra ambrée van 7%, de Ultra Blonde (opmerkelijk genoeg een mengeling van verschillende pils om uit te komen bij 8%!), de Ultra fraîche (ook weer zeer opmerkelijk en paradoxaal: blond bier van hoge gisting aan 3.5%!), de artisanale Ultra soif , de wat meer commerciële Ultramour, de donkere Ultra délice en Ultrabrune, het Cookie Beer (met kaneel en speculoos!) en verder nog L’archiduc en de Pennefoise (pruimen).
De brasserie d’Ecaussines heeft een erg uitgebreid aanbod. Iets wat vrij typisch aan kleine brouwers, maar toch ook wel het gevaar inhoudt dat de bieren wat in elkaar beginnen over te lopen. Andere Waalse brouwerijen als La Chouffe proberen daartegenover eerder met één enkel sterk bier de nationale en internationale harten te charmeren. Maar hoewel de microbrouwerij opvalt met haar erg grote diversiteit, slaagt ze er ook in om enkele wel heel erg originele pareltjes te brouwen. Zwaar bier van hoge gisting, mengeling van pils, licht bier van lage gisting, bier met kaneel en pruimenbier zijn alvast met voorsprong enkele van de meer originele brouwsels in ons bierminnend landje.
Bierman krijgt tranen in de ogen (en dorst) bij het zien van al dit moois. Als onze nationale brouwers zich niet telkens weer zouden heruitvinden, dan waren ze decennia geleden al lang ingehaald door de buitenlandse middelmaat. In deze tijden van consolidatie van de markt, met meer en meer afgesloten bierlabels voor ‘authenticiteit’ en de groeiende druk van multinationale brouwers, is deze microbrasserie een smakelijk baken. En als u mij nu wil excuseren. Mijn speculaasbier wacht: www.brasserieecaussinnes.be
Uw bierman
De bieren van Brasserie d’Ecaussines zelf zijn een nieuwe interpretatie van en variaties op het locale dorpsbier ‘Ultra’: de Ultra ambrée van 7%, de Ultra Blonde (opmerkelijk genoeg een mengeling van verschillende pils om uit te komen bij 8%!), de Ultra fraîche (ook weer zeer opmerkelijk en paradoxaal: blond bier van hoge gisting aan 3.5%!), de artisanale Ultra soif , de wat meer commerciële Ultramour, de donkere Ultra délice en Ultrabrune, het Cookie Beer (met kaneel en speculoos!) en verder nog L’archiduc en de Pennefoise (pruimen).
De brasserie d’Ecaussines heeft een erg uitgebreid aanbod. Iets wat vrij typisch aan kleine brouwers, maar toch ook wel het gevaar inhoudt dat de bieren wat in elkaar beginnen over te lopen. Andere Waalse brouwerijen als La Chouffe proberen daartegenover eerder met één enkel sterk bier de nationale en internationale harten te charmeren. Maar hoewel de microbrouwerij opvalt met haar erg grote diversiteit, slaagt ze er ook in om enkele wel heel erg originele pareltjes te brouwen. Zwaar bier van hoge gisting, mengeling van pils, licht bier van lage gisting, bier met kaneel en pruimenbier zijn alvast met voorsprong enkele van de meer originele brouwsels in ons bierminnend landje.
Bierman krijgt tranen in de ogen (en dorst) bij het zien van al dit moois. Als onze nationale brouwers zich niet telkens weer zouden heruitvinden, dan waren ze decennia geleden al lang ingehaald door de buitenlandse middelmaat. In deze tijden van consolidatie van de markt, met meer en meer afgesloten bierlabels voor ‘authenticiteit’ en de groeiende druk van multinationale brouwers, is deze microbrasserie een smakelijk baken. En als u mij nu wil excuseren. Mijn speculaasbier wacht: www.brasserieecaussinnes.be
Uw bierman
Abonneren op:
Posts (Atom)